در خبرهای اين چند روز اخيرآمده که کميته تحقيق و تفحص از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي پس از بررسي کتاب هايي که در دوره وزارت احمد مسجد جامعي منتشر شده اند 78.6 درصد از اين کتاب ها را مسئله دار معرفي کرده است. طبق آمار اين کميته از ميان کتاب هاي بررسي شده36.42 درصد داستاني ايراني بوده و در مجموع 20.18درصد توسط نويسندگان زن ايراني تاليف شده اند.
مسئول کميته تحقيق و تفحص که از قضای روزگار خانم هستند درباره تبعات گزارش بررسي نشر کتاب گفته اند: اطلاعات کاملي از نام ناشران، نويسندگان و مترجمان تهيه شده و به صورت ضميمه گزارش تقديم کميسيون شده است.و بر اساس خبر ديگری قرار شده تا با نظر نمايندگان اين کتاب ها از کتاب فروشي ها جمع آوري شود.
طبق اعلام کتاب هاي تاييد نشده داراي حداقل يکي از مشکلات ابتذال، عادي سازي روابط محرم و نامحرم، از ميان بردن قبح گناه، اشاعه آداب غير اخلاقي، تشريح صحنه هاي منافي اخلاق، توصيف روابط نامشروع، ترويج روابط قبل از ازدواج، تنزل ذائقه عمومي نسبت به ادبيات، اشاعه رابطه هاي مثلثي، اشاعه اشرافي گري، اشاعه بي اعتقادي نسبت به امور ديني و معنوي، سنت ستيزي دختران جوان، ايجاد حس همذات پنداري با افراد لاابالي و بي توجه به مذهب، اشاعه بي توجهي به احکام شريعت، به سخره گرفتن شعائر ديني، به کارگيري الفاظ ناپسند، ترويج پوچ گرايي، بزرگنمايي و الگو سازي افراد لائيک و نامناسب بودن طرح روي جلد هستند.
در مجموع بنظر می رسد که نويسندگان و شعرا و مترجمان ايرانی مرغ عزا وعروسی هستند و در تمام تسويه حسابهای داخلی گروههای سياسی يک پای ماجرا هستند و قراراست تا ابد روح و جسم آنها در خوف ورجاء باشد.
البته در بحث تحقيق وتفحص سازمانها معمولاًعملکرد مالی وتخلفات اداری آنها مورد بررسی قرار می گيرد. ازجمله اين که اگردر وزارت مسکن وشهر سازی يا وزارت ديگری شبهه مالی هست تخلفات مورد بررسی می شود.درمورد وزارت ارشاد هنوز معلوم نيست که چگونه کار به تفتيش آرا و عقايد نويسندگان کشيده شد.سوال اين است که جايگاه شاعران و نويسندگان قديم مثل حافظ وسعدی ومولانا در اين بازبينی کجا خواهد بود و با کتابهای آنها چه خواهند کرد؟بهر حال برحسب اتفاق بخشی از کتاب فيه مافيه رامی آورم تا در ليست اخير قرار گيرد.خداوند آخر وعاقبت همه ما را ختم به خير کند.
آورده اند که پيغامبربا صحابه از غزا آمده بودند.فرمود که طبل را بزنند.
-امشب بر در شهر بخسبيم و فردا درآئيم.
گفتند:"يا رسول الله به چه مصلحت؟"
گفت:"شايد که زنان شما را با مردان بيگانه جمع بينيد و متاُلم شويد و فتنه برخيزد."
يکی از صحابه در رفت و زن خود را با بيگانه يافت.
(ص87)
زن چه باشد؟عالم چه باشد؟ اگر گويی و اگر نگويی؛او خود همانست و کار خود رها کردن بلکه بگفتن اثر نکند و بدتر شود.مثلاً نانی را بگير زير بغل کن و از مردم منع می کن و می گو که البتّه اين را به کس نخواهم دادن.اگر چه آن بر درها افتاده است و سگان نمی خورند از بسياری و ارزانی امّا چون چنين منع آغاز کردی همه خلق رغبت کنند و در بند آن نان گردند و در شفاعت و شناعت آيند که البـتّه خواهيم که آن نان را که منع میکنی و پنهان می کنی.هر چند که زن را امر کنی که پنهان شو وی را دغدغهُ خود را نمودن بيشتر شود؛و خلق را از نهان شدن او رغبت به آن زن بيشتر گردد.پس تو نشسته ای و رغبت را از دو طرف زيادت می کنی و میپنداری که اصلاح می کنی وآن عين فساد است.اگر او را گوهری باشد که نخواهد که فعل بد کند؛اگر او را منع کنی و نکنی بر آن طبع نيک خود و سرشت پاک خود خواهد رفتن.فارغ باش و تشويش مخور و اگر بعکس اين باشد باز همچنان بر طريق خود خواهد رفتن،منع جز رغبت را افزون نمی کند علی الحقيقته.(ص 88)